Sevgi

Sevgi tohumunu cana ekmeli
Orda yaşatmalı orda tutmalı
Çoğalırken sevgi canın içinde
Yaşama zevk verir mutlu biçimde

Canlıyı yaşatıp var eden sevgi
Yaşama umutla baktıran sevgi
Can ile cananı bir eden sevgi
Başka yere gitmez canın içinde

Ne eken görür ne de ektiren
Saati yok, dakkası yok, anı yok
Bir anda çoğalır bir anda ölür
Çok hoşnut tutmalı canın içinde

Havva’yı Adem’den var eden sevgi
Onları cennetten kovduran sevgi
Sonrada onları yar eden sevgi
Ölümsüzlük olur canın içinde

Leyla’yı çöllerde aratan sevgi
Ferhat’a dağları deldiren sevgi
Uğrunda ölümler verdiren sevgi
Kovsan da gitmez ki canın içinde